گزارش قاچاق انسان در افغانستان، ایران و تاجیکستان (قسمت اول)
چهارشنبه 07 دلو 1388
 تهيه كننده: وزارت امور خارجه ایالات متحده امريكا دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان   
افغانستان (رده 2)
افغانستان مبدا، مسیر عبور و مقصد قاچاق مردان، زنان و کودکان به منظور گماشتن به کار اجباری و بهره برداری جنسی تجاری است. پسران و دختران جوان افغان در داخل کشور قاچاق می شوند تا برای بهره برداری جنسی، ازدواج اجباری به منظور تسویه قرضداري یا حل اختلاف، نگری اجباری و همچنین برای کار اجباری یا بردگی ناشی از قرضداري در کوره های خشت پزی، کارگاه های فرش بافی، و خدمت در خانه ها مورد استفاده قرار گیرند.

کودکان افغان همچنین برای کار اجباری، به ویژه در کارگاه های فرش بافی در پاکستان و ازدواج تحمیلی به ایران و پاکستان قاچاق می شوند. پسران با وعده نام نویسی در مدارس اسلامی پاکستان، به اردوگاه های آموزشی شبه نظامی گروه های افراطی قاچاق می شوند. دختران و زنان افغان برای بهره برداری جنسی تجاری و ازدواج موقت در داخل کشور و همچنین به پاکستان و ایران قاچاق می شوند. برخي مردان افغان، در مواردی، همسران و یا دختران خود را وادار به تن فروشی می کنند. برخي مردان افغان برای کار اجباری و بردگی ناشی از قرضداري به ایران و پاکستان قاچاق می شوند و یا برای کار اجباری در بخش های کشاورزی و ساختماني به یونان قاچاق می شوند. افغانستان همچنین مقصدی برای زنان و دخترانی است که برای بهره برداری جنسی تجاری از ایران، تاجیکستان و احتمالا چین قاچاق می شوند. همچنین، گفته می شود که زنان تاجیکستان برای بهره برداری جنسی تجاری از طریق افغانستان به پاکستان و یا ایران قاچاق می شوند. زنان ایرانی قربانی قاچاقچیان انسان اند كه از طریق افغانستان به پاکستان برده می شوند.
دولت افغانستان حداقل استانداردهای ریشه کنی قاچاق انسان را به طور کامل برآورده نمی سازد؛ اما تلاش های این دولت در جهت رفع این کاستی قابل توجه است. مسوولان رسمی همچنان تفاوتی میان جرم آدم ربایی و جرم قاچاق انسان قایل نمی شوند؛ این برداشت ناقص و نگاه نادرست به مساله قاچاق انسان مانع هرگونه اقدام هدفمند علیه این معضل است. نظام قضایی و سارنوالي توسعه نیافته، تاخیرهای دستگاه قضایی، فساد و هماهنگی ضعیف از جمله عواملی هستند که مانع مجازات موثر متخلفان قاچاق انسان می شوند. علاوه بر این، بعضی از قربانیانی که در افغانستان مورد سو استفاده جنسی قرار می گیرند به جرم زنا یا فحشا – که نتیجه مستقیم قاچاق شدن است – به حبس محکوم می شوند. علی رغم فقدان منابع لازم برای ارايه خدمات جامع حمایتی به قربانیان و عدم مجازات کافی تمامی تخلفات شناسایی شده قاچاق انسان، اقدام هاي دولت در ایجاد نظام جدید ارجاع قربانی، راه اندازی مراکز ارجاع قربانی، و تصویب قوانین منع قاچاق انسان نشان دهنده پیشرفت در ارايه خدمات حمایتی بیشتر به قربانیان و مجازات شدیدتر عاملان قاچاق انسان است.
توصیه هایی به افغانستان: تشدید فعالیت های نهادهای مجری قانون علیه قاچاق انسان از جمله پیگرد قانونی و محکومیت متخلفان و اعمال مجازات حبس در پرونده های قاچاق انسان مرتبط با بهره برداری جنسی تجاری و کار اجباری، از جمله بردگی ناشی از قرضداري؛ اتخاذ تدابیر لازم به منظور عدم مجازات قربانیان قاچاق انسان به خاطر اعمالی که در نتیجه مستقیم قاچاق شدن – همچون فحشا و زنا – مرتکب می شوند؛ همکاری با سازمان های غیر دولتی به منظور تضمین برخورداری تمامی کودکان، از جمله پسران قربانی تجارت جنسی و کار اجباری، از خدمات حمایتی؛ و اجرای طرح های پیشگیری از قاچاق انسان همچون برنامه های اطلاع رسانی عمومی با هدف آگاه سازی جمعیت های آسیب پذیر از خطرهای قاچاق انسان.
ادامه دارد